Peptyd glutation: struktura, dane molekularne, certyfikat analizy, fiolka 750 mg

Glutation, w skrócie GSH, to tripeptyd składający się z kwasu glutaminowego, cysteiny i glicyny.

Został wyizolowany z drożdży przez Hopkinsa w 1921 roku, a jego struktura została ustalona drogą syntezy chemicznej w 1935 roku.

Jest to zdecydowanie najlepiej udokumentowany mały tiol w biochemii, dlatego liczba wyszukiwań jego nazwy przyćmiewa każdy syntetyczny peptyd w katalogu.

Powodem, dla którego jest tutaj opisany jako „w połowie peptyd”, jest pierwsze wiązanie. W zwykłym peptydzie każda reszta jest połączona przez swój alfa-karboksyl.

W glutationie kwas glutaminowy jest połączony z cysteiną poprzez grupę karboksylową swojego łańcucha bocznego, gamma-karboksyl, co pozostawia alfa-karboksyl wolnym.

Pełna nazwa to zatem gamma-L-glutamylo-L-cysteinylo-glicyna, a „gamma” nie jest ozdobnikiem: to wiązanie, którego zwykłe peptydazy nie przecinają i które spektrometr mas rozpoznaje po charakterystycznej utracie 129 daltonów.

Drugim punktem odróżniającym go od reszty katalogu jest skala. KPV, DSIP lub SS-31 są wytwarzane metodą syntezy w fazie stałej i sprzedawane w miligramach.

Glutation w skali 750 mg jest przemysłowo odczynnikiem krystalicznym otrzymywanym w drodze fermentacji i krystalizacji, a nie syntezy, a jego certyfikat brzmi odpowiednio.

Wyłącznie do celów badawczych. Nie do użytku przez ludzi ani zwierzęta.

Dwie cechy cząsteczki determinują cały certyfikat.

Tiol cysteiny to grupa, która utlenia się na powietrzu: dwie cząsteczki GSH łączą się poprzez dwusiarczek, tworząc dimer GSSG, o podwójnej masie minus dwa wodory.

Fiolka z etykietą „zredukowany glutation” to fiolka, w której ten tiol jest nadal wolny, a certyfikat musi to potwierdzać.

Dwa karboksyle (wolny alfa-karboksyl kwasu glutaminowego i C-końcowy karboksyl glicyny) sprawiają, że związek jest kwaśny i rozpuszczalny w wodzie, a krystaliczny proszek jest jonem obojnaczym, a nie solą.

W łańcuchu nie ma reszty aromatycznej. Przy 280 nm związek jest niewidoczny; chromatogram glutationu wykonuje się przy 210 do 215 nm, na samym wiązaniu peptydowym.

Każda oferta glutationu określa jedną z dwóch rzeczy, a są to różne odczynniki.

• Zredukowany glutation (GSH), 307,3 g/mol, jeden wolny tiol na cząsteczkę. To jest to, co znajduje się w katalogu i co oznacza sam skrót GSH.
• Utleniony glutation (GSSG), 612,6 g/mol, dwa GSH połączone mostkiem dwusiarczkowym, brak wolnego tiolu. Inny numer CAS, inna masa, inny certyfikat.

Tiol sprawia, że to rozróżnienie jest nietrwałe. GSH w stanie stałym, szczelnie zamknięty i suchy, pozostaje zredukowany przez lata.

GSH w roztworze, wystawiony na działanie powietrza przy neutralnym pH, utlenia się do GSSG w ciągu godzin lub dni, szybciej w obecności śladowych ilości metali.

Dlatego związek jest sprzedawany jako suchy proszek, fiolka jest szczelnie zamknięta, a linia dotycząca zawartości tioli musi znaleźć się na certyfikacie: proszek, który wchłonął wilgoć i zaczął się utleniać, nadal wygląda na biały i nadal waży 750 mg.

Zawartość tioli mierzy się odczynnikiem Ellmana (DTNB): jeden wolny tiol uwalnia jeden żółty anion odczytywany przy 412 nm.

W świeżej partii zredukowanego glutationu wartość ta wynosi 98% lub więcej wartości teoretycznej. Wynik 90% oznacza, że jedna dziesiąta proszku to już dimer.

Ponieważ glutation w tej skali jest odczynnikiem krystalicznym, a nie liofilizowanym peptydem syntetycznym, jego certyfikat ma inny kształt niż certyfikaty reszty katalogu. Składa się on z sześciu kluczowych punktów.

• Tożsamość potwierdzona spektrometrią mas. Protonowana cząsteczka przy m/z 308,1 [M+H]⁺, często z adduktem sodu przy 330,1. Podczas fragmentacji charakterystyczna strata obojętna 129 daltonów (grupa piroglutamylowa) daje fragment przy 179,0: ta strata jest sygnaturą wiązania gamma, a cząsteczka bez niej nie jest glutationem.
• Czystość metodą HPLC w odwróconych fazach przy 210 do 215 nm. Związek jest bardzo polarny i eluuje wcześnie, w fazie ruchomej z niewielką ilością rozpuszczalnika organicznego. Zanieczyszczeniem, którego należy szukać, jest GSSG, który eluuje później; wynik powyżej 98% jest standardem.
• Zawartość tioli metodą Ellmana, omówioną powyżej, podana w stosunku do teorii.
• Zawartość wody metodą miareczkowania Karla Fischera. Krystaliczny proszek, który nie jest solą, nie posiada przeciwjonu, który należałoby uwzględnić, więc woda jest jedyną rzeczą między masą na etykiecie a masą związku; wynik poniżej 0,5% jest typowy dla suchej partii.
• Chiralność. Dwie chiralne reszty to kwas L-glutaminowy i L-cysteina; specyficzna skręcalność optyczna na certyfikacie potwierdza związek L,L.
• Numer partii, data, nazwa laboratorium i zdjęcie etykietowanej fiolki. Dane łączące dokument z fizycznym obiektem.

Na certyfikacie glutationu nie ma linii dotyczącej zawartości peptydów netto (net peptide content) i jej brak jest prawidłowy: zawartość peptydów netto służy do uwzględnienia octanu i wody w liofilizowanej soli, a ten związek nie jest żadnym z nich.

Certyfikat, który ją zawiera, został skopiowany z innego produktu.

Informacje o tym, jak czytać każde pole i jak sprawdzić numer raportu w samym laboratorium, znajdują się w artykułach jak czytać COA peptydu oraz jak czytać raport z testu Janoshik.

Raporty Janoshik są publikowane dla poszczególnych rozmiarów w bibliotece COA w miarę ich otrzymywania z laboratorium.

Glutation jest wymieniony w jednym rozmiarze, fiolce 750 mg.

Skala jest podyktowana cząsteczką: przy 307 g/mol, 750 mg to 2,4 milimola, czyli ilość pozwalająca na przygotowanie roztworu podstawowego o zwykłym stężeniu bez odważania ułamka miligrama, a cena za gram produktu fermentacji sprawia, że fiolka 10 mg byłaby bezcelowa.

Karta katalogowa na górze tej strony odczytuje aktualne dane z katalogu, więc nigdy nie jest sprzeczna ze stroną produktu.

Glutation jest odczynnikiem, który katalog uzupełnia w okazjonalnych partiach, a nie w sposób ciągły: między partiami strona produktu glutation pokazuje rozmiar jako tymczasowo niedostępny, a zapytanie wysłane na adres support@oxpeptides.com uzyska odpowiedź z datą kolejnej partii.

Z tego powodu nie obiecuje się tutaj ceny; strona produktu zawiera aktualną kwotę. Inne niepeptydowe związki badawcze w katalogu to NAD⁺ (fiolki 500 mg i 1 g, ta sama skala) oraz dwa odczynniki mitochondrialne MOTS‑c i SS-31.

Co obejmuje cena w OXpeptides: szczelnie zamknięta, oznakowana fiolka, analiza w toku, raport publikowany natychmiast po otrzymaniu oraz wymiana jeśli przesyłka dotrze zgubiona lub uszkodzona.

Wysyłka z UE, z trackingiem: 9,90 €, darmowa od 120 €.

Zobacz glutation w katalogu →

• Temperatura: −20 °C przy długotrwałym przechowywaniu; 2 do 8 °C przez okres kilku tygodni. Suchy krystaliczny proszek jest znacznie bardziej wytrzymały niż liofilizowany peptyd syntetyczny.
• Powietrze i wilgoć: tiol jest częścią wrażliwą. Przechowuj fiolkę szczelnie zamkniętą i w pudełku; pozwól zimnej fiolce osiągnąć temperaturę pokojową przed wyjęciem jej z opakowania, aby na szkle nie skraplała się para wodna. Po otwarciu zamknij ponownie w suchych warunkach i niezwłocznie zabezpiecz fiolkę.
• Okres trwałości: 24 miesiące dla szczelnej fiolki przechowywanej w powyższy sposób; decyduje data wydrukowana na etykiecie.
• W roztworze: tutaj związek ulega degradacji. Roztwór wodny o neutralnym pH utlenia się do GSSG w ciągu godzin lub dni na powietrzu; roztwór należy przygotowywać w momencie, gdy jest potrzebny, przechowywać w niskiej temperaturze, utrzymywać w stanie kwaśnym, jeśli metoda na to pozwala, i nie przechowywać. Roztwór, który stał przez tydzień, jest roztworem GSSG.

Transport w temperaturze otoczenia przez kilka dni nie powoduje degradacji szczelnie zamkniętego proszku. Zasady dla poszczególnych związków znajdują się w artykule liofilizowane peptydy: przechowywanie i okres trwałości.

„Glutation” generuje ogromną liczbę wyszukiwań miesięcznie, a pierwsze strony to wpisy encyklopedyczne, strony detaliczne produktów niemających nic wspólnego z odczynnikiem badawczym oraz streszczenia artykułów naukowych.

Dla laboratorium potrzebującego krystalicznego związku, oferta warta uwagi odpowiada na pięć pytań na samej stronie.

1. Czy podano formę? Zredukowana (GSH, 307,3) lub utleniona (GSSG, 612,6). Strona, która pisze „glutation” i nigdy nie precyzuje która to forma, opisuje butelkę, której nie widziała.
2. Czy masa wynosi 307,3, a CAS 70-18-8? Każda inna para to inny związek lub skopiowana karta charakterystyki.
3. Czy na certyfikacie znajduje się linia dotycząca zawartości tioli? Jest to jedyna wartość, która odróżnia świeżą partię formy zredukowanej od partii, która zaczęła się utleniać na półce.
4. Czy certyfikat pochodzi z nazwanego, niezależnego laboratorium, posiada numer zadania i klucz weryfikacyjny potwierdzony przez laboratorium, datę oraz zdjęcie etykietowanej fiolki?
5. Czy strona opisuje wyłącznie odczynnik (strukturę, masę, dokumentację czystości, przechowywanie), z wyraźnie zaznaczonym przeznaczeniem wyłącznie do celów badawczych? Dostawca publikujący treści dotyczące stosowania jest łatwy do zamknięcia, a przesyłka w tranzycie należy do kupującego.

Metoda siedmiu punktów, w tym informacja o tym, jak wygląda ponownie użyty lub edytowany certyfikat, znajduje się w jak sprawdzić dostawcę peptydów. Ogólnoeuropejska lista kontrolna znajduje się w jak sprawdzić dostawcę peptydów.