DSIP-peptide: sequentie, moleculaire gegevens, analysecertificaat, formaten

DSIP is een acroniem dat in 1977 werd bedacht voor een peptide van negen residuen dat door Schoenenberger en Monnier werd geïsoleerd uit het cerebrale veneuze bloed van konijnen.

Alles wat tegenwoordig onder deze naam wordt verkocht, wordt geproduceerd via vastefasesynthese en niet geëxtraheerd: de sequentie is kort, bevat geen cysteïne en dus geen disulfidebrug, en is zonder problemen op te bouwen.

Negen residuen is klein. Ter vergelijking: KPV heeft er drie, Selank zeven, Semax zeven en BPC-157 vijftien.

Een nonapeptide heeft een grootte waarbij een enkele chromatografische run het doelmolecuul zuiver scheidt van de verkorte bijproducten.

Daarom zijn de zuiverheidscijfers bij deze verbinding meestal hoog: een laag cijfer is een waarschuwingssignaal en geen beperking van de chemie.

Alleen voor onderzoeksdoeleinden. Niet voor menselijk of dierlijk gebruik.

Twee residuen in de sequentie bepalen de massa.

Tryptofaan op positie één is de meest volumineuze van de twintig proteïnogene aminozuren en de enige in de keten die bij 280 nm sterk UV absorbeert.

Dit geeft het laboratorium, naast het peptidebindingssignaal bij 214 nm, een tweede houvast op het molecuul.

Glutaminezuur op positie negen en asparaginezuur op positie vijf maken de keten zuur, waardoor deze in zuiver water oplost zonder dat er speciale oplosmiddelen nodig zijn.

De drie glycineresiduen (posities drie, vier en acht) zorgen voor de flexibiliteit van de keten en verklaren waarom een synthese zo weinig deletie-bijproducten oplevert: glycine koppelt snel.

Een synthetisch peptide met basische residuen wordt gezuiverd via preparatieve HPLC in een mobiele fase met trifluorazijnzuur en vervolgens omgezet naar acetaat voordat het wordt gevriesdroogd.

De vial bevat daarom drie bestanddelen: het peptide, de acetaat-tegenionen en restwater dat de lyofilisator niet kon verwijderen.

Het praktische gevolg is een getal. Een vial gevuld met 10 mg poeder bevat ongeveer 8 tot 9 mg peptide. Dit getal is het netto peptidegehalte, en een volledig certificaat vermeldt dit.

Het is geen tekortkoming, maar simpelweg wat een gelyofiliseerd zout is. Een laboratorium dat een concentratie berekent, deelt door het netto getal en niet door de waarde op het etiket.

Een leverancier die de afgevulde massa vermeldt en nooit het netto gehalte, liegt niet. De koper betaalt echter voor een getal dat niemand heeft gemeten.

Een analysecertificaat voor een nonapeptide is kort: vier regels bevatten het hele document.

• Zuiverheid via reversed-phase HPLC. Een hoofdpiek, het oppervlak daarvan in verhouding tot het totale piekoppervlak, gedetecteerd bij 214 nm. Bij een keten van negen residuen is een waarde boven 98 % gebruikelijk; een waarde onder 95 % duidt op een mislukte synthese en niet op een lastige sequentie.
• Massa via massaspectrometrie. De gemeten massa moet dicht bij 848.8 liggen. Een waarde die 57 lager is, betekent dat er een glycine ontbreekt: 87 lager betekent dat de serine ontbreekt: een waarde die 42 hoger is, duidt op een geacetyleerd bijproduct. Hier is een nonapeptide ofwel wat het etiket zegt, of niet.
• Netto peptidegehalte, via aminozuuranalyse of stikstofbepaling. Het hierboven besproken veld.
• Lotnummer, datum, laboratoriumnaam en een foto van de gelabelde vial. De vier velden die het document koppelen aan het fysieke object in hand in plaats van aan een productierun ergens anders.

Hoe je elk veld leest en hoe een rapportnummer wordt gecontroleerd bij het laboratorium zelf, staat in hoe je een Janoshik-testrapport leest en in hoe je een peptide-COA leest.

Janoshik-rapporten worden per formaat gepubliceerd in de COA-bibliotheek zodra ze terugkomen van het laboratorium.

DSIP wordt geleverd in één formaat, een 10 mg vial.

Er is geen 5 mg of 20 mg formaat: bij deze moleculaire massa en deze prijs per milligram zou een kleinere vial bijna evenveel kosten om af te vullen, te labelen en te certificeren als de 10 mg vial, en een grotere zou langer openstaan dan een laboratorium wenst.

De cataloguskaart bovenaan deze pagina toont de actuele prijs en voorraad uit de catalogus, zodat deze nooit in tegenspraak is met de productpagina.

DSIP is een referentie met een lager volume: als de kaart aangeeft dat het niet beschikbaar is, bevindt de levering zich tussen batches in.

Het notificatieveld op de DSIP-productpagina is de manier om te weten wanneer een nieuwe batch arriveert. Andere korte regulerende peptiden uit dezelfde familie zijn Selank, Semax en Epithalon.

Wat de prijs bij OXpeptides omvat: een verzegelde, gelabelde flacon, analyse in uitvoering, verslag wordt gepubliceerd zodra het ontvangen is, en een vervanging als het pakket verloren of beschadigd aankomt.

Verzonden vanuit de EU, traceerbaar: € 9,90, gratis vanaf € 120.

DSIP in de catalogus bekijken →

• Temperatuur: −20 °C voor langdurige opslag; 2 to 8 °C voor periodes van enkele weken.
• Licht en vocht: vial verzegeld en in de doos bewaren. Breng een koude vial op kamertemperatuur voordat je deze uit de verpakking haalt, zodat er geen condens op het glas vormt die het poeder kan bereiken.
• Houdbaarheid: 24 maanden voor een verzegelde gelyofiliseerde vial bij de bovengenoemde opslag; de datum op het etiket is bepalend.
• In oplossing: gekoeld, beschermd tegen licht en direct na bereiding verdeeld in aliquots. Het herhaaldelijk invriezen en ontdooien is wat een kort peptide in oplossing vernietigt, niet de tijd op de plank.

Verzending bij omgevingstemperatuur gedurende enkele dagen beschadigt een verzegeld gelyofiliseerd poeder niet, daarom worden onderzoekspeptiden zonder koelelementen verzonden.

De regels per verbinding staan in gelyofiliseerde peptiden: opslag en houdbaarheid.

Een zoekopdracht naar deze verbinding levert apotheken, encyclopedieën, wetenschappelijke abstracts en een handvol onderzoeksaanbieders op. Een betrouwbare aanbieding beantwoordt vijf vragen direct op de pagina.

1. Staat de sequentie vermeld? Trp-Ala-Gly-Gly-Asp-Ala-Ser-Gly-Glu, negen residuen. Een pagina die de verbinding noemt maar de sequentie nooit opschrijft, valt niet te controleren.
2. Staat de massa vermeld en is deze 848.8? Een pagina die een ander getal geeft, beschrijft een ander molecuul of kopieert een ander informatieblad.
3. Is er een analysecertificaat van een benoemd onafhankelijk laboratorium met een opdrachtnummer en verificatiesleutel die het lab bevestigt, een datum en een foto van de gelabelde vial?
4. Is de vial verzegeld, gelabeld en gelyofiliseerd, met een specifiek formaat? Een aanbieding die een oplossing verkoopt, heeft de beslissing over de opslag al voor je genomen.
5. Beschrijft de pagina alleen het reagens (sequentie, massa, zuiverheid, opslag), met een duidelijke vermelding dat het alleen voor onderzoek is? Een aanbieder die gebruiksinstructies publiceert, loopt risico op sluiting, waarbij de zending onderweg het risico van de koper is.

De zevenpuntenmethode, inclusief hoe een hergebruikt of bewerkt certificaat eruitziet, staat in hoe je een peptideleverancier controleert. De checklist voor heel Europa staat in hoe je een peptideleverancier controleert.